طلسم

اي كاش...

اي كاش امتداد لحظه ها تكرار دوباره با تو بودن بود.

+[ تاريخ ساعت 20:11 نويسنده رضا | ]

یاقمر بنی هاشم

هر جا که می‌روم ز غمت دیده پر نم است هر ماه من ز داغ تو ماه محرم است

عمری گریستم که موظف به گریه‌ام گر نُه فلک به گریه شود باز هم کم است

+[ تاريخ ساعت 0:41 نويسنده رضا | ]

اشك

چشمهای من از دوریت کنون مثل آسمان بارانيست

ابرها میبارند و آرام میشوند اما چشمهایم می بارند و بیقرار تر میشوند

کاش تا ابرها آرام نشده اند بیایی

افسوس

+[ تاريخ ساعت 23:28 نويسنده رضا | ]

خداحافظ

پرستو ها چرا پرواز کردید جدایی را شما آغاز کردید

خوشا آنانکه دلداری ندارند به عشقو عاشقی کاری ندارند

خداحافظ برای تو رهایی برای من فقط درد جدایی

خداحافظ برای تو چه آسان ولی قلبم ز واژه اش چه سوزان

+[ تاريخ ساعت 21:12 نويسنده رضا | ]

نفرین

نفرين به عشق و عاشقي

نفرين به بخت و سرنوشت

به اون نگاه كه عشقتو، تو سرنوشتِ من نوشت!

نفرين به من... نفرين به تو... نفرين به عشقِ من و تو!

به ساده بودنه منو... به اون دلِ سياهِ تو!

+[ تاريخ ساعت 20:29 نويسنده رضا | ]

تبریک

یا مقلب قلب ما در دست توست

یا محول حال ما سر مست توست

کن تو تدبیری که در لیل و نهار

حال قلب ما شود همچون بهار

عید تمام دوستای گلم مخصوصا کسانی که به یادم بودن و منو تنها نگذاشتند مبارک

+[ تاريخ ساعت 17:48 نويسنده رضا | ]

عشق

یاد اون روزا که شروع آشنائی بود ..شروع آشنائی همیشه جالبه ولی زود گذره ...

گفتمش : دل می خری ؟

برسید چند؟

گفتمش : دل مال تو، تنها بخند !

خنده کرد و دل زدستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل ز دستش روی خاک افتاده بود

جای بایش روی دل جا مانده بود ......

اما همیشه هر شروعی پابانی هم داره .. پایان تلخی که هر روزش بد تر از مرگه ولی با گذشت زمان اون تلخی هم برات طعم شیرینی داره

+[ تاريخ ساعت 14:44 نويسنده رضا | ]

دلخون

یکی بود یکی نبودیه روزی از روزابا یه دختری آشنا شدم.اون اولا واسم مثل یه دوست خوب بود.یه دوست که باهاش بتونم راحت درد دل کنم.ولی کم کم ......

+[ تاريخ ساعت 22:36 نويسنده رضا | ]

کفر نمیگویم

خدایا کفر نمی‌گویم،

پریشانم،

چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.

خداوندا!

اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای ‌تکه نانی

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌

و شب آهسته و خسته

تهی‌ دست و زبان بسته

به سوی ‌خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف‌تر

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر روزی‌ بشر گردی‌

ز حال بندگانت با خبر گردی‌

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.

خداوندا تو مسئولی.

خداوندا تو میدانی‌ که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است،

چه رنجی ‌می‌ کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…

دکترشریعتی

http://img4u.net/images/zfroiumb7s5nc94uvhjf.jpg

+[ تاريخ ساعت 15:29 نويسنده رضا | ]

قبله گاه مستی...

ای امید بود من

              هست و تار و پود من

                                ای همه وجود من

                                                بانی سرود من

با غمت صفا کنم

              با دلت وفا کنم

                              گر مرا جفا کنی

                                              گریه در خفا کنم

دل شده تباه تو

               بسته ی نگاه تو

                             قبله گاه مستی ام

                                              روی همچو ماه تو

یک شبانه میروم

               عاشقانه میروم

                             در رهت چو جان دهم

                                               شادمانه میروم

http://ups.night-skin.com/uploads/89-5-1/1289144670.jpg

+[ تاريخ ساعت 14:40 نويسنده رضا | ]